یک ماه همان بلندترین ماه سال را
همه و همه به انتظار ماندم و بسیار که شب ها
ماه روشن را به سپیده سپردم
تنها برای این که گفته بود می آید
باز می آید...
- راهب سوجیو -
پ.ن. امروز بعد از مدت ها (ماه ها) گریه کردم. از آن گریه هایی که سرت را زمین می گذاری و کرور کرور هق هق اشک می ریزی. از آن گریه هایی که وقتی نشسته ای چای می خوری، اشکت روی پات می افتد و می فهمی که داری گریه می کنی. که آدمی تو هم. که اندوه تو را هم از پا می اندازد. گریه کردم و این بهتر از گریه نکردن و از بغض ترکیدن است. می نویسم اینجا که یادم بماند.
'گوهر جام جم از کان جهانی دگر است'
ای که در دلق ملمع طلبی نقد حضور
کیسه ی سیم و زرت پاک بباید پرداخت
- حافظ -
کاوه ای پیدا نخواهد شد امید!
چون درختی در صمیم سرد و بی ابر زمستانی
هر چه برگم بود و بارم بود
هر چه از فر بلوغ گرم تابستان و میراث بهارم بود
هر چه یاد و یادگارم بود
ریخته ست.
چون درختی در زمستانم
بی که پندارد بهاری بود و خواهد بود.
دیگر آیا زخمه های هیچ پیرایش
با امید روزهای سبز آینده
خواهدم این سو و آن سو خست؟
چون درختی اندر اقصای زمستانم.
ریخته دیری ست
هر چه بودم یاد و بودم برگ.
یاد با نرمک نسیمی چون نماز شعله ی بیمار لرزیدن
برگ چون نان صخره ی کری نلرزیدن
یاد رنج از دست های منتظر بردن
برگ از اشک و نگاه و ناله آزردن.
ای بهار همچنان تا جاودان در راه
همچنان تا جاودان بر شهرها و روستاهای دگر بگذر.
هرگز و هرگز
بر بیابان غریب من
منگر و منگر!
بیم دارم کز نسیم ساحر ابریشمین تو
تکمه ی سبزی بروید باز، بر پیراهن خشک و کبود من!
همچنان بگذار
تا در ود دردناک اندهان ماند سرود من!
- اخوان جان -
یک. همدلی پدیده بنیادین عشق است. اعتماد و اطمینان و دیگر جنبه های ارتباط خوب (راپورت)، اثربخشی همدلی را افزایش می دهند. در هنر اگر موضوعی بخواهد از جنبه زیبایی شناختی تجربه شود فرد باید از پاره ای جهات با آن همسان سازی کند. فردی که به موضوعی هنری می نگرد با موضوع یکی می شود. خود را با موضوع همسان می سازد و بدین شکل از خود رها می شود. یکی شدن با دیگر اشیا و افراد، درکی از آن ها ارائه می دهد که بسیار خصوصی تر و پرمعناتر از تحلیل های علمی یا مشاهده صرف است. برای دانستن معنای زیبایی یا عشق یا هر ارزش این چنینی در زندگی، باید اجازه یکی شدن با آن ها را به خود بدهیم؛ بدین ترتیب و با 'تجربه کردن'، آن ها را بر اساس یک حس قلبی و درونی تشخیص خواهیم داد. این حماقت محض است که فکر کنیم فرد مقابل ما می تواند از طریق یک سری تحلیل ها و فرمول بندی ها شناخته شود. درک طرف مقابل تنها با یکی شدن با او حاصل می شود. بعبارت دیگر، شناخت دیگری بی آنکه عاشق (در معنای وسیع آن) او باشیم، غیرممکن است. این گفته بدان معنا ست که هر دو فرد به وسیله همسان سازی ای که عشق فراهم می آورد، تغییر خواهند کرد. بنابر این، عشق بزرگ ترین نیروی در دسترس برای تحت تاثیر دادن و تغییر شکل دادن است.
دو. همدلی بدون دل هرگز امکان پذیر نیست؛ زیرا دل راه خروجی است از درون خویشتن. اما اگر قرار است به چنان درکی از آن دیگری دست یابیم که مبدل به خود او شویم، باید فاصله ای را رعایت کنیم که سبب حل شدنمان در یکدیگر نشود.
-یک. خلاصه ای از گفته های رولو می (از کتاب هنر مشاوره)
دو. کریستین بوبن (کتاب سی اثر) -
پ.ن. خلاصه کتاب می نویسم تا فکر نکنم.
دعاگوی غریبان جهانم
و ادعو بالتواتر و التوالی
هر سال این شب این بیت به طرز عجیبی توی ذهنم می پیچد؛ و دعا میکنم. امسال که نماز شام غریبان هم چو گریه آغازیدم. هعی.
رواق منظر چشم من؟
آشیانه ی تو ست.
کرم نما و
فرود آ
که خانه خانه ی تو ست...
آخ آخ چقدر این بیت را دوست داشته م همیشه و دارم.
طوری (مدلی) که الان دلم خواستش نوشتمش.
در دوردست،
امید هست،
خورشید هست،
رهایی هست...
(همش در دوردسته ولی! اینجا توی دست و قلب من هیچی نیست!)
'به راه باد نهادم چراغ روشن چشم'
حقیقت دارد
تو را دوست دارم
در این باران
می خواستم تو
در انتهای خیابان نشسته باشی.
- حافظ؛ ا. احمدی -
هوای حوصله ابری ست. کنار حوصله ام بنشین
بنشان مرا به منظره باران؛ منظره رویش...
هوا نیست
حوصله نیست
نیست... نیست
نیست به نیست
می نشینم برای خودم
خیره به جایی دور
به نقطه نامعلوم حیرتی
هی برای خودم
آواز می خوانم
گریه میکنم
...ء
- م عبدالملکیان
ع صالحی -
مرا به کار جهان هرگز التفات نبود
رخ تو در نظرم چنین خوشش آراست
انگار که فرود آمده باشی بر دلم
و نور آورده باشی به رگ های من
و من سرخوشانه دیوانه باشم.
در زلالی ات
همه چیز قطعی ست
تو بر دلم نشسته ای
نور در رگ هایم شده ای
و من چه سرخوشانه دیوانه ام...
- حافظ؛ آگاموندا، ترجمه عمادی -
شهیدی که بر خاک میخفت
سرانگشت در خون خود میزد و مینوشت
دو سه حرف بر سنگ:
"به امید پیروزی واقعی
نه در جنگ،
که بر جنگ".
-قیصر امین پور-
' که در هوای تو یک دم شکیب نیست...'
دلم برایت یک ذره است
کی میشود که
ساعت وقارش را
با بیقراری من عوض کند؟
عقربه های تنبل
آیا پیش از من
به کسی که معشوق را در کنار دارد
قول همراهی داده اید؟
در آسمان آخر شهریور
حتا ستاره ای هم نگران من نیست
به اتاقم برمیگردم و
شب را دور سرم میچرخانم و
به دیوار میکوبم.
-کدکنی،
منزوی-
تو از حدس من از تو زیباتر بودی
وقتی در را باز کردی و آمدی نشستی روی صندلی
حدس من از تو هنوز پشت در بود.
تو آن روز چیزی نگفتی
هنوز هم نگفته ای،
اما حدس میزنم
من از حدس تو از من دیوانه تر بودم!
- هوشنگ ملکی -
اصلن وزیر علوم باید اسمش دانا باشد. یک بار هم که شده نادان ها بروند کنار
یک- سال هشتاد و چهار که وارد دانشگاه شدیم نادان ها هم با ما آمدند تو. شانس است دیگر! همان سال اغلب بعدازظهرها میرفتم پیش میم و نون در کتابخانه ای که بعدن یک روز متوجه شدم به ش میگویند کتابخانه فرجی دانا. و تا شنیدم یادم است که گفتم چه اسم خوبی: کتابخانه ی دانا. و بعدش کاتوزیان-وار [دکتر کاتوزیان یک جا در کتاب خاطراتش اینطور سوال کرده بود] پرسیدم که ایشان که هستند؟ و دوستان گفتند که فلانی و فلان و هزار فلان خوب گفتند. بعدها که دو سال اخیر باشد دلم خواست بین گزینه ها او وزیر علوم بشود. خیلی بیشتر از عارف دوستش داشتم. داشتیم.
دو- چند ماه پیش یک روز بابا آمد خانه گفت تو هم برو نامه بنویس به وزارتخانه در راستای دعوت به رسیدگی قانونی در تضییع حق دکتری خواندن [سه سال پیش دانشگاه تهران به من در حالیکه رزومه قابل قبولی داشتم گفت که سنت کم است برای دکترا خواندن و من را راهی این جهنمی که توش هستم کردند و دگران بی رزومه را راهی آنجا!!]. نرفتم چون فکر کردم جدی نیست. حالا نزدیک به یک سال می گذرد و گویا جدی بوده. خلاصه که نرفتم و امسال درسم تمام میشود و به جهنم. همین که تعدادی از محقان رنج دوران برده برمیگردند آنجا خدا را هر روز شاکریم.
در همین سه سال آدمهای کم سواد (تخصصی) را به چشم دیدم (دیدیم) که وارد مقطع دکتری شدند. بگذریم از آنانی که فرزند استاد ! و رزمنده، و رفیق استاد ! و سفارشی بودند، آدمهایی را دیدم که بهمین شکل بدشکل بورسیه وارد شدند. حتا در دوستان بسیار نزدیک. که البته عجیب و جدید هم نبود اما هر بار شنیدنش 'درد' داشت. درد وای به حال آینده و آیندگان علم اگر عالمانش اینانند.
حالا با وقایع اخیر فرجی دانا در ذهنم مقتدرتر و الگوتر شده. لله دره. بزرگا که اون یک تن است. از استیضاحش یاد استیضاح مهاجرانی و آن دوران میفتم. کاش بتواند در پاسخگویی ها مثل او بران باشد. که با دانش و شناخت کمی که در زمینه سیاست دارم فکر کنم دستش پرتر و دلش پاکتر است اگر حتا زبانش مثل او بران نیست.
